BLOED ZWEET EN TRANEN

In een sfeervolle FBK hal werden afgelopen zaterdag 2 toppers gespeeld.
De eerst was de wedstrijd van de meiden U22 tegen de nummer twee Zoebas U22.
Als er een topper in de FBK hal gespeeld word laat het publiek en de fans van The Challengers zich maar al te graag horen en zien. Zo ook bij deze wedstrijd.

Dat het een topper van een wedstrijd was en een gevecht om de eerste plaats in de poule was vanaf de eerste minuut te zien. Beide ploegen deden niets onder van elkaar.
Waren de meiden van The Challenger groter en fysiek misschien sterker. de meiden van Zoebas waren daar en tegen sneller op de voeten en feller in de verdediging. de meiden van Zoebas schuwde het niet om de aanval van onze post speelsters hardhandig af te stoppen. Iets waar een aantal meiden van The Challengers mee moeten leren omgaan.

In het eerste kwart waren het de grote meiden die het inside uitstekend voor elkaar hadden er werden een paar mooie post-plays neergezet. Zoebas had hier in het begin toch wel moeite mee. Echter was het de snelheid van de meiden van Zoebas die bijna niet te stoppen was en Zoebas in de wedstrijd hield. Er waren aardig wat fouten voor nodig om deze af te stoppen. Ja dan merk je dat je een topper speelt en dat niet alleen de leeftijd een rol speelt (ook bij ons lopen ze er bij van 17 en 18 jaar) maar ook de fysiek.
De heren scheidsrechters hadden gelukkig ook door dat het hier een wedstrijd om de top betrof en lieten de beiden ploegen basketballen. Stand 16-15.

Het tweede kwart gaf een zelfde spelbeeld. Het was hart tegen hart en geen van beide ploegen gaf aan dat de wedstrijd gemakkelijk gespeeld ging worden. De snelheid van Zoebas nam het nog steeds op tegen de hard werkende post-speelsters van The Challengers welke de bal keer op keer prachtig kregen aan gespeeld van de meiden die van buiten af opereerden. Daar waar de tegenstander maar bleef zeuren over persoonlijke fouten hielden de meeste van The Challengers meiden hun hoofd erbij en kwamen zelfs tot scoren als er twee of drie meiden aan de armen hingen. Stand 29-25

In het derde kwart gebeurde dat waar we allemaal bang voor waren. De eerste vijf minuten werd er nog degelijk gespeeld en stond er ook nog steeds een vijf punten voorsprong op het bord. maar daarna was het zoebas die het beste van het spel had en zich terug wist te knokken van een 38-33 achterstand naar een
41-41 stand aan het eind van dit kwart. Even waren de meiden van The Challengers het geduld kwijt en was een ieder van mening dat ze het zelf op moesten lossen. Slechte schoten en penetraties waren het gevolg.

In de twee minuten rust voor het viede kwart toch weer even de koppen bij elkaar. Spelen en coachen voor de winst met de sterkst mogelijke opstelling. Rust bewaren en geen ballen weg gooien. de vollen 24 seconden gebruiken in de aanvallen om maar tot rust te komen. En dat werkte. Tot de zesde minuut wist Zoebas nog bij te blijven maar daarna was het gebeurd. de rust in het spel bracht dat wat er moest gebeuren. Goed uitgespeelde aanvallen met simpele scores. Hard verdedigen met ja ik geef het toe hier en daar een fout, zorgde er voor dat de punten in Hoofddorp bleven. Eindstand 60-49
Dit alles onder de luide aanmoedigingen van het uitbundige publiek op de tribunes.
Tja als je daar dan niet mee om kan gaan wordt dit al snel gezien als weinig gastvrij en onsportief en kan het wel eens zo zijn dat je daar een wedstrijd op verliest.

Meiden KLASSE gespeeld. Ik kan en ga er niets anders over zeggen.
TROTS is het enige juiste woord.