Vader Noordanus waar was je nou ??
Afgelopen weekeinde werd de wedstrijd tegen Derba uit de Rijp gespeeld.
In de voorbereiding hadden we op het toernooi van Derba al een wedstrijd met grote cijfers van ze mogen winnen.
Deze wedstrijd verwachte ik dan ook geen niets anders.
Aangezien Derba op een heel klein veld de wedstrijden speelt was dit voor ons de gelegenheid om een hele veld man to man te gaan spelen.
De meiden gingen er ondanks het vroege uur hard tegen aan. Er was voor Derba geen doorkomen aan en aan onze kant werd er lustig op los gescoored.
Nou ja lustig ? wat opviel geduurende de hele wedstrijd was het aantal vrije layups die er gemist werden. Bij 15 gemiste kansen ben ik gestopt met tellen.
erg jammer, want de eind score van 91 punten had dus vele male groter moeten en kunnen zijn.
In het eerste kwart was het Laura die voor de derde open een volgende keer de score, na een mooie assist van Marcelle, mocht openen. Demi knalt er een drie punter overheen, waarna er break na break wordt gelopen. Derba weet niet hoe zij moeten spelen tegen onze strakke verdedging en weet in dit kwart 2 punten te scoren. 2-13 was de eindstand.
In het tweede kwart bleef The Challengers trein door denderen. Steals, breaks en goede inside scores waren een lust voor het oog van de in grote getale mee gereisde supporters (of miste ik er toch nog een paar?).
Voor het eerst zag ik Kelly heel goed voor de dag komen. Zowel verdedigend als aanvallend was Kelly een kei in het veld. Sheffon, Demi en Marcelle waren de gene die ballen goed afmaakte. Dit kan in de toekomst alleen maar beter worden als we met z’n allen twee keer per week heel hard blijven trainen. Tegen onze 21 punten zet Derba er 7 tegen over en gaan we rusten met een stand van 9-34
In de rust geven de dames zich zelf 2 opdrachten. Wij gaan voor de 90 punten. Derba gaat er niet meer dan 20 ingooien. Als coach vond ik dit een nobel streven wat we konden gaan halen als we de vrije kansen er wel in gingen gooien en op de zelfde manier zouden blijven verdedigen.
Vanaf minuut 1 van het derde kwart vliegen de ballen de meiden van Derba om de oren. Ik kon er geen één aanwijzen die slecht aan het spelen was. Waarschijnlijk had dit ook te maken met het feit dat de tweede helft na 12.00 uur begon en iedereen de slap uit de ogen had gewreven. Aanvallend was er voor de meiden van Derba geen doorkomen aan. Aan onze kant liep het allemaal erg soepel. 13-61 was de eindstand van het derde kwart. Nog 29 punten te gaan.
Het vierde kwart was een kopie van het derde kwart The Challengers stormen door en laten de meiden van Derba alle hoeken van het kleine veld zien. Omdat de meiden van the Challegers er op gebrand zijn de 90 punten te halen laten zij de teugels iets vieren en mag Derba er dit kwart 9 punten in gooien. De meiden van The Challenger weten er hier 30 tegen over te zetten. Missie geslaagd. De 90 punten zijn zelfs met 1 punt overtroffen. Eindstand 22-91 die 2 punten boven de 20 vergeten we gewoon.
Nu we het dan toch over de einstand hebben. Voor de lezers van dit Blog is het wel leuk om te weten dat de Meiden van The Challengers zulke trouwe supporters hebben dat deze in de auto springen om alleen de eindstand op het bord te kunnen zien.
Aankomend weekeide staat de wedstrijd tegen Aalsmeer op het progamma. Voor deze wedstrijd kunnen wij veel ouders op de tribune gebruiken omdat deze ploeg samen met Akrides waarschijnlijk onze sterkste tegenstander is in onze poule. Toeters en trommels uit de kast.
woensdag 26 oktober 2011
woensdag 19 oktober 2011
EEN WEDSTRIJD DIE JE NIET HAD WILLEN MISSEN.
Wat een wedstrijd afgelopen weekend.
Een wedstrijd zoals dat zo mooi heet “één met twee gezichten”
In het eerste kwart lieten we ons echt overrompelen. Was het omdat er hier meiden van in de twintig rond liepen die al een tijdje basketballen?
Of was het omdat wij slap aan de wedstrijd begonnen?
Ik denk van beiden wel iets.
Er stonden dan ook wel een paar meiden die wel wat gewicht en behoorlijk wat lengte in de strijd konden gooien.
In de verdediging lieten we behoorlijk wat gaten vallen en deden de meiden van LC Players dat waar wij toch zo hard op trainen hard en agressief basketballen.
Aanvallend konden we aardig meedoen maar het waren de gemiste strafworpen die ons de das omdeden.
Gevolg was dat het eerste kwart met een 11-14 achterstand werd afgesloten.
Het tweede kwart was een kopie van het eerste kwart. We wisten niet om te gaan met het spel van LC Players en waren slap in de verdediging.
Telkens een stap te laat en stonden op een meter van de tegenstander. Wij moesten dan ook te vaak aan de noodrem trekken en daardoor de nodige fouten en strafworpen
incasseren. Tel daarbij op dat we zes minuten vergeten te scoren en de 10 punten achterstand in de 10e minuut is te verklaren.
Een 3 punter en een scoren maken de achterstand bij de rust nog dragelijk. 24-29
In de rust werd er aangegeven dat er toch echt wel uit een ander vaatje getapt moest gaan worden. Zijn wij niet veel beter dan LC Players. Verdedigend kunnen we alle tegenstanders aan dus wat was er nu anders aan deze meiden. Helemaal niets we zijn beter en zullen altijd beter zijn. EEN TEAM EEN TAAK. Harder en agressiever verdedigen. Meer Snelheid in de aanval.
In het derde kwart werd er dan eindelijk gedaan wat er gedaan moest worden. Wij waren het betere team op het veld. Daar waar op getrained wordt lieten we zien en daarmee kwamen we na 7 minuten op voorsprong. LC Players wist niet wat hen overkwam en konden er ook niet mee omgaan. Het was nu LC Players die aan de noodrem moesten trekken. En omdat wij hier zelf een strakke verdediging tegenover zetten sloten wij het derde kwart met een voorsprong af. 41-39
Het vierde kwart gingen we zelfs nog beter spelen en komen de meiden op een 8 punten voorsprong. Door onze keiharde verdediging raakte de meiden van LC Players wel heel erg gefrustreed want wat is er nu erger dan verslagen worden door een groep meiden van gemiddeld 16 / 17 jaar. Hele nare fouten en opmerkingen werden er gemaakt. Maar het was ons wel gelukt de tegensander te breken en deze wedstrijd op een hele mooie manier te winnen. 58-52
Ondanks dat ik de hele wedstrijd van de spanning niet heb kunnen zitten en geen stem meer over had heb ik een mooie spannende wedstrijd gezien. Ik ben ook trots want we hebben geleerd dat, ook al is de tegenstander een stuk ouder, langer en kunnen ze heel wat kilo’s meer in de strijd gooien, we voor niets en niemand bang hoeven te zijn.
Een wedstrijd zoals dat zo mooi heet “één met twee gezichten”
In het eerste kwart lieten we ons echt overrompelen. Was het omdat er hier meiden van in de twintig rond liepen die al een tijdje basketballen?
Of was het omdat wij slap aan de wedstrijd begonnen?
Ik denk van beiden wel iets.
Er stonden dan ook wel een paar meiden die wel wat gewicht en behoorlijk wat lengte in de strijd konden gooien.
In de verdediging lieten we behoorlijk wat gaten vallen en deden de meiden van LC Players dat waar wij toch zo hard op trainen hard en agressief basketballen.
Aanvallend konden we aardig meedoen maar het waren de gemiste strafworpen die ons de das omdeden.
Gevolg was dat het eerste kwart met een 11-14 achterstand werd afgesloten.
Het tweede kwart was een kopie van het eerste kwart. We wisten niet om te gaan met het spel van LC Players en waren slap in de verdediging.
Telkens een stap te laat en stonden op een meter van de tegenstander. Wij moesten dan ook te vaak aan de noodrem trekken en daardoor de nodige fouten en strafworpen
incasseren. Tel daarbij op dat we zes minuten vergeten te scoren en de 10 punten achterstand in de 10e minuut is te verklaren.
Een 3 punter en een scoren maken de achterstand bij de rust nog dragelijk. 24-29
In de rust werd er aangegeven dat er toch echt wel uit een ander vaatje getapt moest gaan worden. Zijn wij niet veel beter dan LC Players. Verdedigend kunnen we alle tegenstanders aan dus wat was er nu anders aan deze meiden. Helemaal niets we zijn beter en zullen altijd beter zijn. EEN TEAM EEN TAAK. Harder en agressiever verdedigen. Meer Snelheid in de aanval.
In het derde kwart werd er dan eindelijk gedaan wat er gedaan moest worden. Wij waren het betere team op het veld. Daar waar op getrained wordt lieten we zien en daarmee kwamen we na 7 minuten op voorsprong. LC Players wist niet wat hen overkwam en konden er ook niet mee omgaan. Het was nu LC Players die aan de noodrem moesten trekken. En omdat wij hier zelf een strakke verdediging tegenover zetten sloten wij het derde kwart met een voorsprong af. 41-39
Het vierde kwart gingen we zelfs nog beter spelen en komen de meiden op een 8 punten voorsprong. Door onze keiharde verdediging raakte de meiden van LC Players wel heel erg gefrustreed want wat is er nu erger dan verslagen worden door een groep meiden van gemiddeld 16 / 17 jaar. Hele nare fouten en opmerkingen werden er gemaakt. Maar het was ons wel gelukt de tegensander te breken en deze wedstrijd op een hele mooie manier te winnen. 58-52
Ondanks dat ik de hele wedstrijd van de spanning niet heb kunnen zitten en geen stem meer over had heb ik een mooie spannende wedstrijd gezien. Ik ben ook trots want we hebben geleerd dat, ook al is de tegenstander een stuk ouder, langer en kunnen ze heel wat kilo’s meer in de strijd gooien, we voor niets en niemand bang hoeven te zijn.
dinsdag 4 oktober 2011
Zweten, Zweten, Zweten.
Wat een hitte in die sporthal. Een coach hoeft niet te zweten tijdens een wedstrijd maar deze keer stonden er toch een paar zweetdruppels op mijn voorhoofd.
Als ik het een beetje te warm kreeg kon ik nog even lekker gaan zitten op de bank.
Vandaar ook een heel groot compliment naar de meiden die het allemaal moesten doen in het veld.
Ondanks de hitte gingen ze er allemaal voor de volle 100 % tegen aan.
In het eerste kwart werd meteen duidelijk gemaakt dat de meiden uit Alkmaar aan een mission impossible waren begonnen. Laura opent de score en laat ook meteen zien dat zij haar plek in het team gevonden heeft. Jeanita en Sheffon rennen zich een slag in de rondte en lopen break na break. Demi en Marcelle laten zien dat ze niet alleen sterk onder het bord zijn maar ook lekker kunnen schieten.
Diane, Kelly en Lindsey Laten zien dat door ongelofelijk hard te werken in de verdediging de druk op de tegenstander alleen maar groter wordt.
Zo staat er na tien minuten een hele mooie 23-5 op het prachtige nieuwe score bord.
In het tweede kwart blijft Demi aan de kant zitten doordat zij weer haar enkel blesseert. Een geluk is dat we Laura ook op deze positie makkelijk kunnen neer zetten want verdedigend staat zij haar mannetje (vrouwtje). We laten het publiek zien dat het harde werken op de trainingen zijn vruchten afwerpt want de meiden blijven hard werken in zowel de aanval als de verdediging. De lange passes in de break komen steeds vaker aan en de verdedigende posities worden steeds beter ingevuld. Zo gaan we rusten met een 39-12 voorsprong.
Na de rust slaat de hitte toe en verslappen de meiden in de verdediging. We laten de meiden van Alkmaar in alle rust rond passen en kan het gebeuren dat er één speelster aan Alkmaar kant alle 18 punten er in dit kwart ingooide. Zelfs de genomen time out kon de meiden niet aan het werk krijgen. Een geluk was dat wij ook in deze wedstrijd genoeg marge hadden opgebouwd zodat de voorsprong nooit in gevaar is gekomen. Aan de ander kant laten we aanvallend nog steeds mooie dingen zien. Het wordt het steeds duidelijker dat het team beter op elkaar raakt ingespeeld zodat er niet altijd hoeft te worden terug gevallen op de ingestudeerde spelletjes. 58-30 is de eindstand van het derde kwart.
In de twee minuten rust werd de meiden wel duidelijk gemaakt dat er nog tien minuten gespeeld moesten worden en dat er toch echt weer harder verdedigd moest gaan worden.
Dit was niet aan dovemans oren besteed want ze trokken vel van leer. Zelfs zo hard dat de scheidsrechter bestraffend op moest treden om dat er hier en daar wat rake klappen werden uitgedeeld.
Aanvallend waren het Sheffon en Marcelle die van zich lieten spreken in de breaks wisten deze meiden elkaar heel goed te vinden. Laura en Jeanita deden ook hier aanvallend goed mee.
Petje af voor het hele team want in dit laatste kwart lieten we zien wat basketball is alle meiden werkten echt heel hard in het full court verdedigen van de tegenstander waardoor de weg naar de basket voor de meiden van Alkmaar een ware veldslag werd. Tien punten konden ze tegen onze twee en dertig punten scoren in dit kwart.
En de strafworpen meiden 62% deze wedstrijd. Let op de 70% komt er aan.
Als ik het een beetje te warm kreeg kon ik nog even lekker gaan zitten op de bank.
Vandaar ook een heel groot compliment naar de meiden die het allemaal moesten doen in het veld.
Ondanks de hitte gingen ze er allemaal voor de volle 100 % tegen aan.
In het eerste kwart werd meteen duidelijk gemaakt dat de meiden uit Alkmaar aan een mission impossible waren begonnen. Laura opent de score en laat ook meteen zien dat zij haar plek in het team gevonden heeft. Jeanita en Sheffon rennen zich een slag in de rondte en lopen break na break. Demi en Marcelle laten zien dat ze niet alleen sterk onder het bord zijn maar ook lekker kunnen schieten.
Diane, Kelly en Lindsey Laten zien dat door ongelofelijk hard te werken in de verdediging de druk op de tegenstander alleen maar groter wordt.
Zo staat er na tien minuten een hele mooie 23-5 op het prachtige nieuwe score bord.
In het tweede kwart blijft Demi aan de kant zitten doordat zij weer haar enkel blesseert. Een geluk is dat we Laura ook op deze positie makkelijk kunnen neer zetten want verdedigend staat zij haar mannetje (vrouwtje). We laten het publiek zien dat het harde werken op de trainingen zijn vruchten afwerpt want de meiden blijven hard werken in zowel de aanval als de verdediging. De lange passes in de break komen steeds vaker aan en de verdedigende posities worden steeds beter ingevuld. Zo gaan we rusten met een 39-12 voorsprong.
Na de rust slaat de hitte toe en verslappen de meiden in de verdediging. We laten de meiden van Alkmaar in alle rust rond passen en kan het gebeuren dat er één speelster aan Alkmaar kant alle 18 punten er in dit kwart ingooide. Zelfs de genomen time out kon de meiden niet aan het werk krijgen. Een geluk was dat wij ook in deze wedstrijd genoeg marge hadden opgebouwd zodat de voorsprong nooit in gevaar is gekomen. Aan de ander kant laten we aanvallend nog steeds mooie dingen zien. Het wordt het steeds duidelijker dat het team beter op elkaar raakt ingespeeld zodat er niet altijd hoeft te worden terug gevallen op de ingestudeerde spelletjes. 58-30 is de eindstand van het derde kwart.
In de twee minuten rust werd de meiden wel duidelijk gemaakt dat er nog tien minuten gespeeld moesten worden en dat er toch echt weer harder verdedigd moest gaan worden.
Dit was niet aan dovemans oren besteed want ze trokken vel van leer. Zelfs zo hard dat de scheidsrechter bestraffend op moest treden om dat er hier en daar wat rake klappen werden uitgedeeld.
Aanvallend waren het Sheffon en Marcelle die van zich lieten spreken in de breaks wisten deze meiden elkaar heel goed te vinden. Laura en Jeanita deden ook hier aanvallend goed mee.
Petje af voor het hele team want in dit laatste kwart lieten we zien wat basketball is alle meiden werkten echt heel hard in het full court verdedigen van de tegenstander waardoor de weg naar de basket voor de meiden van Alkmaar een ware veldslag werd. Tien punten konden ze tegen onze twee en dertig punten scoren in dit kwart.
En de strafworpen meiden 62% deze wedstrijd. Let op de 70% komt er aan.
Abonneren op:
Posts (Atom)