VECHTEN VOOR ELKE PUNT

Laat ik deze keer eens beginnen met het feit dat ik mij elke keer weer verwonder over het feit dat als er meiden basketball aan de gang is iedereen het gek vindt dat er ook geknokt wordt in het veld.
Elke week weer krijgen de meiden van The Challengers te horen dat zij van wel erg hard Basketball houden.
Bijna elke week is het ook een verliezende coach die deze woorden uit. Nooit zijn het meiden van de tegenstander die hard spelen.
Dat er pijn wordt geleden aan de kant van The Challengers ziet nooit iemand.
Dit heeft ook maar een reden. Ik houd de meiden voor dat als je uitdeeld je niet moet zeuren als je klappen krijgt. Incasseren en doorgaan. Na de wedstrijd huilen, piepen en de blauwe plekken belijken.

Ik heb na de de afgelopen wedstrijd het advies van de coach van Binnenland opgevolgt en ben na gegaan of het echt zo'n harde wedstrijd was. Was de "overtreding" van Noreen een echte overtreding.
Conclusie Ja het was een harde wedstrijd maar van beide kanten ook Binnenland deelde uit. Ook Binnenland gebruikte armen en ellebogen en knieen.
Was het een echte "overtreding" volgens de mensen langs de kant en op de tribune.. Het was van de zelfde soort als waar Maxime in Barendrecht tegen aan liep.
Heeft deze coach zich toen lopen afreageren op de meiden van Binnenland ?? Nee de schuld lag in het eigen team want daar werd de harde backscreen op Maxime niet geroepen en Maxime liep er blind in.
En ja daar heeft men van geleerd want de screens worden nu wel geroepen.
Nou ja de lezer merkt wel dat ik er een beetje klaar mee ben. Als je op dit niveau wilt spelen zal je moeten uitdelen, incasseren en niet lopen piepen.

Hier uit blijkt wel hoe de wedstrijd van afgelopen weekeinde is verlopen. Er werd hard gespeeld en weinig gevloten. Er was dan ook maar een scheidsrechter die zijn stinkende best deed alles in goede banen te leiden.

Het eerste kwart werd de meiden duidelijk gemaakt dat er van af de sprongbal gevochten moest worden voor elke bal. Niet dat slappe geneuzel van de heen wedstrijd. Dit kwart was duidelijk voor The Challengers. Er werd gevochten voor elke bal en elke centimeter op het veld. Alles waar Binneland stond of was zat wel een handje van een van de meiden vanThe Challengers tussen. Dit tot overduidelijke frustratie van de coach en speelsters van Binnenland. 17-10 was de eindstand na 10 minuten.

In het tweede kwart lieten The Challengers de teugels wat vieren wat meteen resulteerde in het feit dat de meiden van Binnenland wat makkelijker de bal konden rondspelen en zich ook terug konden vechten naar een 44-36 ruststand
met een achtpunten voorsprong tegen een team als Binnenland de kleedkamer in gaan is niet slecht maar ook niet genoeg.

In het derder kwart komen de meiden van Binnenland terug tot 4 punten. Even is er lichte paniek binnen het team van The Challengers. Als de meiden van Binnenland in deze fase van de wedstrijd op voorsprong komen, geven ze deze nooit meer weg. Time out en alles weer even op de rit zetten. Vooral geen ruimte geven en er weer dicht boven op zitten. Vanaf minuut nummer zes is alles weer goed gekomen en met een 12 punten voorsprong wordt hier de wedstrijd op slot gezet.

Het vierde kwart gaat helemaal nergens meer over. Er wordt wel gevochten voor elke bal maar er zit meer frustratie in het spel van Binnenland dan dat de meiden nog voor een overwinning willen gaan.
Uiteindelijk wordt deze wedstrijd gewonnen met 72-56

Weer klasse gespeeld meiden. We zullen vanavond weer de blauwe plekken en het blauwe oog van Noreen gaan bewonderen.
Ik zal er niet teveel woorden aan vuil maken want dat heb ik al in de inleiding gedaan.

ZUUR VERLIES MEIDEN THE CHALLENGERS

Afgelopen weekeinde stond er de topper tegen Zoebas op het progamma,
In de thuis wedstrijd moest er al hard geknokt worden om een overwinning uit het vuur te slepen.
dit weekeinde zou dat niet anders zijn. De meiden waren dus gewaarschuwd.

De meiden van Zoebas begonnen de wedstrijd zeer sterk zowel aanvallend als verdedigend en gaven de meiden van The Challengers het nakijken. Gevolg was dat er na 3 minuten een 11-1 achterstand op het bord stond en de meiden van The Challengers heel erg hard moesten werken om de achterstand te dichten.
En werken dat gebeurde er na een 17-5 achterstand vochten de meiden zich terug naar een 24-20 eindstand in het eerste kwart.

Het tweede kwart ging op de zelfde voet door als het einde van het eerste kwart The Chalenger bleven in het spoor van Zoebas maar konden niet dichterbij kruipen. Telkens als wij dachten de aansluiting te hebben gevonden wisten de meiden van Zoebas uit de klauwen van The Challengers te ontsnappen.
Ruststand 44-39.

Na 4 minuten in het derde kwart was het zover The Challengers komen sterk uit de start blokken en weten de meiden van Zoebas te achterhalen 44-44. Op dat moment dacht de coach nog dat het verzet van Zoebas gebroken was.
Nee dus. Drie 3 punters en een veldscore binnen twee minuten maken het verschil weer 11 punten en weer moeten de meiden de achtervolging inzetten. Het derde kwart word met een 15 punten achterstand afgesloten. 65-50

In het vierde kwart werken en vechten de meiden voor wat ze waard zijn maar de opgelopen achterstand is te groot. Frustraties slaan toe binnen het team en de schuld voor de achterstand wordt vooral bij een ander gezocht. De meiden weten zich uiteindelijk terug te knokken naar een acht punten achterstand en sluiten de wedstrijd met een verlies af 74-66.

De snelle achterstand in het eerst kwart en de nekslag in het derde kwart hebben te samen met het gezeur op elkaar er voor gezorgt dat er uit eindelijk verloren is.
Jammer meiden maar het was niet nodig geweest als we aan het begin van de wedstrijd scherper waren geweest en niet op elkaar waren gaan zeuren. 11 punten haal je niet zomaar in zeker niet tegen een ploeg waar dit weekeinde alles liep en in mijn ogen alles klopte.
Complimenten aan Zoebas. Maar zeker complimenten aan de meiden van The Challengers die de hele wedstrijd bleven knokken, ook al kregen we in de laatste minuten net niet die calls mee die we zo graag wilden hebben.

Meiden koppen weer de juiste kant op en die laatste 2 wedstrijden knokken voor wat je waard bent en winnend afsluiten.

Mededeling van huishoudelijke aard.
punt nummer 1000 komt op naam van Marcelle.

AKRIDES MAKKELIJKE PROOI

Zaterdag 19 januari om 15.00 uur stond Akrides op het programma voor de meiden van The Challengers. Onze bankspeelster Laura Voskamp mocht de wedstrijd beginnen. 

Na 4 minuten stond er een 10-4 voor Akrides op het scorebord, geen goed begin voor The Challengers meiden. Na een time out en een aantal wissels aan onze kant ging het beter en hadden wij een run van 18-0 waarna er na 10 minuten een 10-22 op het scorebord stond in het voordeel van The Challengers.

Het tweede kwart ging gelijk op. Met twee driepunters aan onze kant, één van Marcelle Noordanus en één van Noreen Mohiddin, mooie inside scores van Kirsten van Poeteren en Demi Brandt, wonnen wij dit kwart met 15-20 en stond er een stand van 25-42 op het scorebord.

Na de rust werd het een rare wedstrijd. In de 4^e minuut van het derde kwart kreeg onze altijd hardwerkende Saskia Bootsman een bal op haar neus en moest naar het ziekenhuis. Gelukkig niks ernstigs achteraf! Maar de wedstrijd ging door. Dit was ook het moment voor de heren scheidsrechters om de wedstrijd over te nemen. Fout na fout, een onsportieve fout voor Marcelle, technische fouten voor Maxime Broekhof en Demi Brandt, de scheidsrechter deelde van alles uit En deden hun uiterste best een stempel op de wedstrijd te drukken. Toch gingen wij goed door en wonnen dit kwart 14-23. Stand 39-65.

Het vierde kwart. Coach Martin Brouwer zei ‘we spelen dit kwart voor Saskia, we gaan voor de 100’. De meiden van The Challengers deden hard hun best, hadden mooie in- en outside scores. Jeanita Berkhout en Sheffon Poleon stonden goed voor in de press te verdedigen waaruit er ook mooie scores kwamen. Dit kwart maakten wij 31 punten tegenover 12 van Akrides. Eindstand 51-96 voor de meiden van The Challengers die nog steeds bovenaan staan. Helaas net de 100 niet gehaald!

Goede wedstrijd meiden, jammer van het begin, maar goed hersteld! Vanaf het tweede kwart nam iedereen zijn wissels goed over en hebben we uiteindelijk een goede wedstrijd gespeeld. 2 februari staat Black Eagles op het programma, dan gaan we weer voor de 100, maar nu ECHT!

Sheffon en Saskia 2 punten, Laura 4, Maxime 5, Jeanita 9, Noreen 12, Marcelle 16, Kirsten 22 en Demi 24.