The Challengers wint topper.

Afgelopen weekeinde stond de topper tegen BV Aalsmeer op het progamma.
Het massaal toegestroomde publiek zag een wedstrijd op het scherpst van de snede.
Al moet ik zeggen dat we de aanmoedigingen van de door griep gevelde Ria wel moesten missen.

De meiden van The Challengers lieten zien dat ze van de wedstrijd tegen LC Players geleerd hadden.
Hoe groot de tegenstander ook is we kunnen iedereen hebben.
En groot waren ze de vrouwen van BV Aalsmeer vooral de nummer 12, mevrouw de Jong stak er met kop en schouders boven uit.
Als je volgend seizoen niets te doen heb kan je altijd bij ons komen trainen zal ik maar zeggen.

Vanaf de eerste minuut namen de meiden van The Challengers het heft in handen. Ondanks dat het scoren tegen de lengte van Aalsmeer niet makkelijk was namen ze een 6-0 voorsprong. Verdedigend gaven wij geen ruimte zodat BV Aalsmeer de eerste 5 minuten niet tot scoren toe kwam. Jammer dat aan onze kant vanaf minuut 7 er ook geen bal meer in ging. Dit had voornamelijk te maken met de fouten welke Aalsmeer moest maken om onze aanval af te stoppen. Maar ja, als de ballen er bij de vrije worpen dan ook niet in gaan blijft het spannend. Aalsmeer gooit er nog een paar in en zo eindigen we het eertse kwart met een 11-9 voorsprong.

In het tweede kwart begint BV Aalmeer met een zone verdediging op de 1-2-2 zone hadden we nog wel een antwoord. Maar toen zij in een 1-3-1 zone kropen moesten wij het antwoord schuldig blijven.
Vanaf minuut 6 met een 17-13 voorsprong werd er door onze meiden niet meer gescored. Een geluk is dat wij weten wat verdedigen is zodat BV Aalmeer er ook niet veel van bakt. Lindsey mag in de verdediging haar kunsten gaan vertonen en laat haar directe tegenstander niet meer los waardoor deze uiterst geïrriteerd raakt. Een driepunter van Olivia in de laatste minuut brengt de score op 20-17.

Na de rust was de opdracht de ballen snel in te nemen zodat Aalsmeer geen tijd had om in de zone te kruipen. De coach van BV Aalsmeer laat de zone verdediging waar wij zo’n moeite mee hadden vallen en gaat over in een man to man. Iets waar wij wel raad mee weten. Diane en Marcelle weten keer op keer het gat in de verdediging te vinden waardoor wij op een confortabele voorsprong komen. Maar ja wat is confortabel als je 4 minuten lang niet weet te scoren. Makkelijke layups worden gemist. Het wilde in deze fase van de wedstrijd niet lukken. Vanaf minuut 9 begon het gelukig weer te lopen en wisten we weer wat onze opdracht was. Deze wedstrijd moest gewonnen worden. Met een 38-31 voorsprong sluiten we het derde kwart af.

In het vierde kwart lieten we zien waar we goed in zijn en dat is vel verdedigen, de tegenstander geen ruimte geven om de aanval op te zetten en snel omschakelen in de aanval. De voorsprong wordt snel uitgebouwd naar 43-32 en weer is het de meiden gelukt de tegenstander te breken. De aanvallen lopen lekker en op een degelijke manier weten we de wedstrijd uit te spelen naar een 50-37 overwinning.

Een heel groot compliment naar de meiden omdat zij op de momenten dat het niet lekker loopt en wij het antwoord op een zone verdediging niet konden vinden, de koppies niet gaan hangen maar dat wij er met z’n allen voor vechten om alles weer op de rit te krijgen. We gaan niet zoals menig tegenstander gefrustreerd op elkaar lopen zeiken.
Heel goed gespeeld meiden. De punten zijn gewonnen opeen van onze directe tegenstanders.
Aankomend weekeinde staat Akrides op het progamma nummer 2 in de competitiie met 2 verloren wedstrijden en volgens horen zeggen het team dat er voor gezorgt heeft dat de meiden vorig jaar geen kampioen zijn geworden. We hebben dus wat recht te zetten. Er is nog genoeg ruimte op de tribune voor alle ouders en iedereen die ons wil zien spelen.